આજુ બાજુ
કશીક ગુફતેગો કરતાં
ફૂલધાનીનાં ફૂલોની
પ્રમત્ત સૌરભે
ખેંચાઈ
બારી પાસે આવ્યું પતંગિયું
કાચ પર ચડયું
પડયું
પાછું ચડયું
પાછું પડયું
પ્રાણના વેગે ધસતાં માથુ પટકાયું
ઘડીકભર થાકથી
શાંત પણ પછી
એ જ પ્રયત્ન ફરી ફરી
તો યે ફૂલોનું અંતર નથી ઘટતું.
જૉયા કરુ છું હું
બારી ખોલ્યા વગર
વિચારું છું
એ સ્હેજે ઊંચે ચડે તો?
ઉપરનું વેન્ટિલેશન તો ખુલ્લું જ છે ને...

0 comments:
Post a Comment